15/8/2008 - Sensizliğin Panzehirini Bulamıyorum

Sen gittiğinden beri gözlerime uyku haram oldu

Yalnız, çaresiz, bir başıma kaldım sensizliklerde

Ruhum boğulurcasına daralıyor artık

Kulaklarım patlıyor sessizlikten

Sensizliğin panzehirini bulamıyorum

Yanıyorum yokluğunun kıvılcımlarında

Yaprakları dökülmüş ağaç gibiyim köhne bir çölde

Kanım damarlarımdan değil de yüreğimden akıyor sanki

Gözyaşlarım taşıyor, yağmura karışıp sel oluyor dünyam

Sensizliğin panzehirini bulamıyorum

Buruk geçiyor günlerim, teninden uzak

Fotoğrafların hep başucumda, gözyaşlarım kaderim

Nefesini ensemde hissediyorum ama sıcaklığın yok

Kokunu burnumda soluyorken, fısıldayışların beynimde girdap

Sensizliğin panzehirini bulamıyorum

Ne yaparsan yap olmuyor

Yokluğuna çare bulunmuyor

Tam ortasındayım yalnızlığın

Çaresizliğin başucundayım

Sensizliğin panzehirini bulamıyorum